Ábati í kjúklingaafurðum

Hér fyrir neðan má sjá skýringar á því af hverju er verið að setja ábata í kjúklingaafurðir. 

Sagan
Í gegnum tíðina hefur verið brýnt fyrir almenningi að elda kjúklingaafurðir vel til að gæta að öllu hreinlæti, þar sem áður bar á að verið væri að neyta kjúklingaafurða sem voru ekki fulleldaðar.  Hættan er hinsvegar sú þegar verið er að fullelda kjúklingakjöt, að það verði ofsteikt sem getur valdið því að það verði þurrt.  Þetta á sérstaklega við um magurt kjöt eins og kjúklingabringur sem eru mjög fitusnauðar.  Til að koma í veg fyrir slíkt er ábati settur í bringur svo kjötið þoli meiri hitameðferð án þess að rýra gæðin. 

Ábatinn
Ábatinn er að meginhluta vatn en einnig salt, sykur og fosfat þó í mjög littlu hlutfalli.  Saltið er til þess að vega upp á móti hlutleysis vatnsins ásamt því að binda vatnið í kjötinu.  Sykurinn er settur í til að jafna út áhrif af saltinu.  Bindiefnin hjálpa síðan saltinu við að bindast kjötinu og kemur í veg fyrir að ábatinn fari úr kjötinu við eldun.  Með þessu er verið að koma í veg fyrir ofeldun á úrbeinuðum kjúklingaafurðum. 

Þessi ábati er í mjög littlu hlutfalli af heildarþyngd afurðarinnar og er sykurinn einungis 0,3% af heildarþyngd, saltið 0,6% af heildarþyngd og bindiefni einungis 0,25% af heildarþyngd afurðarinnar.

Meðalþyngd á einni kjúklingabringu er um 140-170 gr, þannig að í einni 150gr bringu er um 0,45 gr af sykri og 0,9 gr af salti.  Innihaldslýsingar á umbúðum okkar gefa til kynna öll þau efni sem viðkomandi afurð inniheldur eins og reglugerðir gera kröfur um. 

Er þetta gert í öðrum löndum? Í mörgum öðrum löndum sem við berum okkur saman við eins og norðurlöndin, eru sömu framleiðsluaðferðum beitt og er sú þróun komin lengra heldur en hér á landi.  Víðast hvar erlendis er rætt um ábata sem marineringu og vörur auglýstar sem slíkar.  Mjög oft er meiri ábati settur í kjúklingaafurðir erlendis heldur en gert er hérlendis. 

---